نقد نمایش خفگی ماهی ها در آب شور – فهیمه آصفری

????نقد نمایش “خفگی ماهی ها در آب شور”

???? نویسنده و کارگردان: رضا جوشعار

???? منتقد: فهیمه آصفری
کارشناس هنرهای نمایشی

????مردان و زنانی که در مقابل عشق و تعصب کم می آورند.
در نمایش “خفگی ماهی ها در آب شور”، عشق به عنوان ابزاری برای پیش بردن روایت استفاده می شود. مردان و زنانی که در چهار گوشه صحنه ای که چهارسو طراحی شده است، گویا بر سر سفره عشق می نشینند و روایت جبری که بر آنها وارد شده است را بیان می‌کنند. روایت عشق برادر به خواهر که از کودکی شکل گرفته است و برادر همچون حامی مقتدر، در تمامی لحظه ها همراه و همگام با خواهر است. وقتی خواهر بزرگ می‌شود این حمایت و عشق، به تعصب بدل می‌شود. روایت دوم روایت پسر سرحدی است که از روی غریزه عاشق دختر می‌شود، روایت سوم روایت پسر شیدا و جنون زده و طفیلی محله است و عاشق عاشق شدن. روایت چهارم روایت همسر سیه چهره که همیشه در جامعه نژاد پرست محکوم به انتخاب شدن هستند. با وجود فاصله سنی زیاد و عدم پذیرش دختر مجبور به ازدواج سنتی با دختر می شود، و خواهر و همسر که توسط مردان بخاطر جبر تقدیر، جبر زن بودن و جبر مادر بودن را تحمل می‌کنند. شخصیت هایی که همگی خود به نوعی قربانی این تفکرات منسوخ هستند.
تمام شخصیت های نمایش هرکدام گویی زخم خورده و و سر فرو برده در گریبان درونیات خود هستند. زنانی که در سیطره ی فضای جامعه سنتی گیر کرده اند و چاره ای جز ساختن ندارند.
وقتی عشق حادث می‌گردد اما دیگر چیزی جلودارش نیست. عشق در مقابل همه چیز قد علم می‌کند، به همه چیز پشت پا می زند، دیوارهای تعصب را فرو می ریزد و پیش می رود.
شیوه اجرایی اثر، به سبک نمایش های ایرانی است که یکی از نکات مثبت کارگردانی رضا جوشعار است که به خوبی فضاهای متفاوت برای ارتباط با شخصیت های نمایش را القا می کند.
استفاده از طراحی نور هم بجاست. البته اگر کمی نورها پررنگتر می بود که از قاب اینترنتی هم بهتر دیده می شد، برای درک بازی بازیگرها کمک بیشتری می کرد. بازی‌های بازیگران حرفه ای هم کمک بسیاری به ساختن شخصیت‌ها کرده بود.
در پایان تشکر فراوان از آقای جو شعار و گروه اجرایی و بازیگران که نمایشی در خور جشنواره را ارائه دادند.

????کانون منتقدان تئاتر استان هرمزگان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *