نقد نمایش پنهان خانه ای در بادگیر – ساسان شکوریان

♻️نقد نمایش پنهان خانه ای در بادگیر

???? نویسنده : جعفر مویدی

???? کارگردان: علی رحیمی شهواری

???? منتقد: ساسان شکوریان
کارشناس هنرهای نمایشی

????اینجا فقط هر چی که من میگم!!!!!

????نمایش «پنهان خانه ای در بادگیر» نمایشی اجتماعی است که در آن داستان با سه روایت برای بابازار که حکم کرده دختر و پسر به خاطر اینکه در خانه ای تنها دیده شده اند باید ظرف سه روز و تا قبل از شب چهارشنبه به عقد هم درآیند، بیان می شود.
روایت اول متعلق به دل آسا دختر دانشجویی ست که برای اقامت وارد خانه ای می شود. روایت دوم متعلق به هرمزیار پسر جوانی است در خانه بومگردی خود که مجوز میراث فرهنگی را دارد بیان می شود و روایت سوم متعلق به زنی به نام فاطی بی.بی. سی است و در پایان هم که گزارشگر تلویزیون به طور زنده گزارشی را طی گفت و گو با دل آسا و هرمزیار تهیه می کند.
کارگردان اثر به دنبال ارائه بازی های تیپ و ایجاد موقعیت طنز در نمایش، بازیگران را به گونه ای هدایت کرده که هر کدام در روایتی که از قصه خود بیان می کنند بتوانند موقعیت و تیپ متفاوتی را برای بابازار بازسازی کنند که در این میان غزل کرمشاهی در نقش دل آسا و حامد رحیمی شهواری در نقش هرمزیار اگرچه تلاش خود را کرده اند تا این تفاوت ها در سه روایت بیشتر دیده شود اما عدم استفاده از خلاقیت در بازی و مونوتون بودن گفتار تلاش آنها را به نتیجه مطلوب نرسانده است. حمید بهرامی در نقش بابا به واسطه موقعیت نقش و حضور تصمیم گیرنده در صحنه می توانست بسیار متفاوت و تاثیرگذارتر ظاهر شود.
طراحی صحنه در نمایش «پنهان خانه در بادگیر» ایستا و ثابت است. دو نرده بان در آوانسن و یک پنجره در انتهای صحنه به همراه سکویی در وسط صحنه که می خواست فضاهای متفاوتی را تداعی کند، می توانست با استفاده از خلاقیت، حرکت و جابجایی در اجزای طراحی صحنه از این ایستایی خارج و بسیار کاربردی و پویا شود. مسئله ای که در طراحی نور نیز دچار همین موضوع شده است.
به هر حال نمایش «پنهان خانه ای در بادگیر» تلاش ارزشمند است برای بیان مسائل اجتماعی و انتقادی از خرده فرهنگ های غلط جامعه ما.
درود و دست مریزاد.

????کانون منتقدان تئاتر استان هرمزگان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *