نقد نمایش پنهان خانه ای در بادگیر – دکتر بابک دهقانی

❇️نقد نمایش پنهان خانه ای در بادگیر

????کارگردان : علی رحیمی شهواری

????زمان اجرا : ۲۷ آبان ماه ساعت ۱۸

????منتقد: دکتر بابک دهقانی

????هنرمندان نواندیش در نویسندگی و کارگردانی تئاتر با جابه جایی واژگان و بازی با کلمات از واقعیات و اتفاقات روزانه آفرینشی نو دارند. دنیایی کاملا جدید متناسب با ایده ها و افکار خویش. گاه شخصیت هایی در کنار این کلمات و واژگان قرار دارند که فیزیک واقعی ایشان در دنیای غیرواقعی هنر حضور یافته و سعی در ارائه یک فانتزی نو دارند.
رئالیسم با معنای مکتبی جدید از ریشه های اصیل و قدیمی فرهنگ نوپای بشر و نقطه مقابل مکتب ایده آلیسم و سورئالیسم با معنای فعالیتی روانی که گاه شفاها و گاه کتبا در بیان عقاید و فعالیت های فکری در بطن جامعه ای مدرن قرار می گیرد، دست به کلیشه هایی جدید می زنند. این کلیشه ها ساخته و پرداخته ذهنی است درگیر با جامعه و عقاید پوسیده در آن.
در نمایش پنهان خانه ای در بادگیر، چنین به نظر می رسد که احاطه شخصیت ها در حصاری چوبی می بایست نماد سست بودن این تهمت را به مخاطب بشناساند. چرا که شخص درگیر در این حیطه هر لحظه می تواند از بند رها گردیده و خود را تبرعه نماید. تقابل میان زن و مرد در نمایش و پوشش رنگ تیره لباس زن و روشن لباس مرد (که البته به نظر نمی آمد طراحی برای آن صورت گرفته باشد) نمادی از خیر و شر بود. شری که سرشار از شیطان در وجود گاه زن و گاه مرد موج می زند. شخصیت ها به صورت نوبتی جای شیطان را پر کرده و هر بار به چهره و گویشی خود را نمود می دهند. گاه مرد در بخش ابتدایی، گاه زار در بخش میانی و گاه زن در بخش پایانی و گاه ورود و خروج هایی در وسط نمایش.

در هر چهار اجرایی که در این دو روز ورق خورد کلیشه هایی به چشم می خورند که فاکتورهایی در پس آن وجود ندارد تا مخاطب را به طنابی گره بزند. کلیشه ها همگی برآمده از دل پرخون در تقلای جامعه است. دردی که همه به آن اشراف داشته و هیچ گونه همزادپنداری را به همراه ندارد.

????کانون منتقدان تئاتر استان هرمزگان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *